Ooit betaalde je met zilver, brons of goud. Toen braken de ‘good old’ middeleeuwen aan en betaalde je weer met geit of graan. Hierna opnieuw contant, met de girobetaalkaart, met (wie kent hem nog?) de Eurocheque en de Yup bracht ons de creditcard. Hierna gingen we echt postmodern en moesten we massaal aan de PIN.
Vervolgens konden we tevens Chippen, Chipperen, Mobieleren en - nee, vult u het zelf maar in - betalen met de vinger (oh nee, toch niet). Nu kunnen we ook SMSeren.
Nu gaan we hier niet het nut van elektronisch betalen in twijfel trekken. Maar aan het nut van contant geld wordt vaak voorbij gegaan. Zo is de totale som aan contant geld in omloop binnen de Eurozone niet gedaald, integendeel. Het lijkt erop dat electronische betaalmiddelen primair met elkaar gaan concurreren dan, collectief, met cash.
Bij alle electronische betaalmiddelen mist bijvoorbeeld de mogelijkheid tot universele conversie. Iedere route zou mogelijk moeten zijn: van Chip naar (saldo) PIN naar SMS naar contant naar (saldo) PIN zonder wachttijd. Zolang er een malus geldt voor anoniem betalen houd ik mijn portemonnee nog paraat. Just my EUR 0,02…